Hall główny Spichlerza Duża Dąbrowa jest pierwszym wnętrzem, z jakim styka się każdy odwiedzający Narodowe Muzeum Morskie. Projekt koncepcyjny przekształca tę przestrzeń w nowoczesną, wielofunkcyjną strefę wejściową, odpowiadającą standardom funkcjonowania współczesnej instytucji kultury: czytelną w odbiorze, dostępną dla osób o różnych potrzebach i przygotowaną do obsługi gości indywidualnych oraz grup zorganizowanych. Przyjęte rozwiązania nawiązują formą i kolorystyką do morskiego charakteru Muzeum oraz do statku-muzeum Sołdek, zacumowanego przy nabrzeżu w osi wejścia od strony Motławy. Nawiązanie to nie polega na dosłownym cytowaniu motywów marynistycznych, lecz na zastosowaniu materiałów i form kojarzonych z budową statków – drewna, metalu, ażurowych krat typu greting – w sposób współczesny i zdyscyplinowany. Kolorystyka wyposażenia ruchomego czerpie z barw cegły zabytkowego spichlerza, estetyki marynistycznej oraz kolorów identyfikacji wizualnej Muzeum.

Celem projektu jest uporządkowanie funkcji hallu, poprawa czytelności układu komunikacyjnego oraz wizualne rozjaśnienie przestrzeni, która w stanie istniejącym jest stosunkowo ciemna i podzielona niejednorodnymi zabudowami, pochodzącymi z różnych okresów wcześniejszych modernizacji. Zakres projektu ogranicza się do warstw wykończeniowych, zabudowy meblowej, oświetlenia i systemu informacji wizualnej, bez ingerencji w elementy konstrukcyjne i historyczne budynku. Program funkcjonalny hallu został pomyślany jako przestrzeń obsługująca jednocześnie kilka grup odbiorców: gości indywidualnych, grupy zorganizowane (w tym szkolne), osoby ze szczególnymi potrzebami oraz uczestników wydarzeń towarzyszących – odczytów, wernisaży, spotkań edukacyjnych. Modułowa budowa siedzisk oraz mobilność gablot i standów informacyjnych pozwalają dostosowywać aranżację hallu do różnych wydarzeń czasowych i towarzyszących im scenariuszy funkcjonalnych.

System informacji wizualnej hallu oparto na Księdze Znaku NMM: kolor podstawowy – niebieski (Pantone Blue 072) i czarny, kolor uzupełniający – jasny błękit (Pantone 312); typografia – krój użyty w logotypie Muzeum, w odmianach Bold i Regular. Wszystkie treści występują dwujęzycznie – w języku polskim jako podstawowym i angielskim jako uzupełniającym. Grafika została zredukowana do koniecznego minimum: pojedynczy piktogram, krótki podpis i – tam gdzie potrzeba – strzałka kierunkowa. System nie wprowadza dodatkowej warstwy dekoracyjnej, lecz porządkuje przestrzeń, pozostając podrzędny wizualnie względem materiałów i form architektonicznych hallu. Oszczędna forma znaków pozwala im działać czysto funkcjonalnie, bez konkurowania o uwagę z elementami aranżacji.